Bu romanın sonunda ne kadar kötülük kazanmış gibi gözükse bile aslında ahlak kazandı, aslında vicdan kazandı.
İyiler yok oldu, yok edildi. İyilikler görmezden gelindi. İyiliklere her defasında kötülükle karşılık veren bir insan sürekli kendi hariç herkesi ve herşeyi suçlayan insan. Herşeye sahip olmak isteyen ama sahip olduklarının kıymetini bilmeyen ve bu uğurda önüne geleni ezmekten, üzmekten, şiddet göstermekten çekinmeyen insan(pardon insan dedim) bu dünyada kazanmış gibi gözükebilir(kendi açısından).
Bir de küçücük bir çocuk, dünyayı kendi içi gibi tertemiz gören bir çocuk. En küçük şeyle mutlu olabilen bir çocuk. Annesi babası tarafından terkedilmesine rağmen dedesi tarafından büyütülmeye çalışılan bir çocuk. İnandıklarına sahip çıkmaya çalışan, vicdanı sapasağlam fakat bu dünyanın ne kadar pislik olduğunu o küçücük yaşında görüp gerekli desteği alamadıktan sonra güçsüz olduğunu düşünüp, bu dünyada durmasının bir anlamı olmadığını anlayan bir çocuk.
Belki burada kaybetmiş gözüktün ama sen benim için hep kazandın çocuk...
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.