Boccaccio’nun 1348-1351 yılları arasında yazdığı başyapıtı “Decameron” on gün boyunca anlatılan yüz öyküden oluşur. Günde on öykü anlatılır. Her günü bir kral yada kraliçe yönetir. Yazar “Decameron”un önsözünde kitabın özelliklerini açıklar, sevenlerin, özellikle de seven kadınların acılarını hafifletmeyi amaçladığını belirtir. “Decameron” gelişmekte olan Floransa burjuvazisinin, işleri nedeniyle sık sık uzak ülkelere giden kocalarının dönüşünü beklemekle ömür tüketen kadınları İçin yazılmıştır.
Veba salgınından kaçmak için bir araya gelen yedi genç kadınla üç genç erkek “gönüllerince yaşayarak gülüp eğlenmek, aklın sınırları dışına taşmayan zevkler tadabilmek” amacıyla, önce Fisole dolaylarında bir evde sonra da şatoda konaklarlar. Hergün (cumartesi ve pazar dışında) öğleden sonra, her biri bir öykü anlatır. Öykünün konusunu günün Yöneticisi belirler. Birinci ve dokuzuncu günde ise, herkes istediği öyküyü anlatır. Böylece yüz öykü anlatılmış olur. Mutluluklar, gönül yaraları, kadın erkek ilişkileri, yerinde verilen yanıtlar, çıkar peşinde koşan din adamları, öykülerin başlıca konularını oluşturur. Her günün bitiminde yemek yenir, şarkı söylenir, dans edilir.
“Decameron” da anlatılan öykülerin çoğu, ortaçağın bilinen öyküleridir. “Decameron” dünyasının ekseni ne Tanrı’dır ne bilimdir; insanın olanca gücüyle mistisizme karşı Çıkmazı içgüdüsüdür. “Decameron” ortaçağa karşı çıkmakla yetinmez, daha önce benzeri olmayan ince bir alaycılıkla yerden yere vurur bu dönemi....
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.