O kadar ince bir düşünceyle yazılmış bir kitap ki içeriğini anlatabileceğimi sanmıyorum. İnsanı mutlu edecek şeyler aslında çok ufak şeyler ama insanlar herşeyin en büyüklerini istiyorlar. Elde edince de mutlu olamıyorlar. Çünkü ayrıntıların güzelliğini göremiyorlar. Bir ömrü önemli gibi görünen en gereksiz şeylere harcıyorlar. Küçük çocukların gözünden bakınca herşey ne kadar özgür, narin, naif ve ince ruhlu geliyor. Büyükler neden pencerelerini bu kadar daraltır? Neden küçük ayrıntıların güzelliğinde kaybolmak varken herşeyin mutlaklığına inanarak boğarlar kendilerini?
"Şu büyükler, kesinlikle çok tuhaflar."
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.