Ruhumun bir kısmı da kitabın bitmesiyle kopup gitti sanırım.
Kitaba dair okuduğum eleştirilerin çoğunda, kitaptaki pek çok şeyin ucu açık bırakıldığı, dolayısıyla çıkarılsa da bir şey farketmeyeceği üzerine sitemler gördüm.
Ancak hayat da böyle değil midir? Nöronlar gibi birbirine bağlı bir sürü hikaye yarım kalır. Bir hikayenin anlamlı olması için bitmesi gerekmez.
Yazarın okuduğum ilk kitabıydı, devamı mutlaka gelecek. Okunmasını şiddetle öneriyorum.
·
25 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Çok güzel tanimlanidiniz. Kitabı özümseyerek, hissederek, anlayarak okuduğunuz belli. Ben de sayenizde tekrar okumuş, tekrar yaşamış gibi hissettim. Teşekkürler
Toprak Bora Cebeci
Gönderi Sahibi
Güzel yorumunuz için ben teşekkür ederim. Katkım olduysa ne mutlu.
Selamla...
Eli kolu bağlıydı değil mi ikisinin de? Ve insanlar ne kadar umarsız, ne kadar seyirci.. onların da mı eli kolu bağlıydı? Kitabı tekrar hissettim sanki...
Toprak Bora Cebeci
Gönderi Sahibi
Cabir Dayı aslında insanların elinin kolunun neden bağlı olduğunu çok iyi anlatmış. Bir tane genç adam bunlara karşı çıkıyor, polise gitmeye çalışıyor. Ardından ertesi gün bir çöpte paramparça bulunuyor.
Ayrıca insanların genel olarak kınasalar da başkalarının acılarından aldıkları sapıkça zevki de iyi ifade etmiş. Yani insan, bazen kendi elini kolunu kendi isteyerek de bağlayabilir.
Toprak Bora Cebeci
Gönderi Sahibi
Ben de merak ediyorum ancak romanın akıbeti için bilmemek en iyisi sanırım. Bilmeyince okuyucunun da eli kolu, Bahriye ve Muzaffer gibi bağlı kalıyor. Böylelikle romanın ufkuna daha iyi nüfuz edilebiliyor.