Dino Buzzati oldukça sıradan, sıkıcı ve durağan bir hayatın kitabını yazmış. Romanın başkahramanı Drogo ile benzer bir hayat sürecini deneyimlediğim için kitabın ilk başta yavan hayatımı daha da sıkacağını düşündüm. Aksine hiç öyle olmadı, kitap çok hızlı aktı ve gün içerisinde okumadığım anlarda dahi aklımdan bir an çıkmadı. Bana bu tür için farklı, keyifli, unutulmaz bir okuma deneyimi sundu. Kitapla empati kurmaya başladığınız an sizi içine sürüklüyor ve yansımanızın başına neler geleceğini merakla izlemeye başlıyorsunuz. Kitabın sunduğu sıradan, rehavetli hayat hepimize hitap etse de ben kendi adıma biraz daha fazla benzerlik yakalamış olabilirim. Şehir merkezinden uzak sınırda bir memurluk, bir başınalık, yalnızlık, rutin hayatın sunduğu konfor alanı ve tepilen fırsatlar, eski hayallerini kaldırıp bir köşeye koyma, gerçekleşmeyecek umutlara bel bağlamak…
Kitabı 40 ınızdan sonra okursanız kastedileni anlarsınız ama benim tavsiyem en azından 30 unuza gelmeden o kapı üzerinize kapanmadan evvel son çıkış için okumanız. İnsan gençken önünde hayallerini gerçeğe dönüştürebilmek için daha çok uzun yolu olduğunu düşünüyor. Birçoğumuz hep o anı, gerçek yaşamın başlayacağı o özel eşiği bekliyoruz. Ama kişi bekledikçe alıştığı monotonluktan kopabilmek için hep daha fazla çaba sarf etmesi gerekecek. Kitabın kahramanı da böyle bir ümitle 30 yılını yani bir ömrünü kalede geçiriyor. Tabi sonunda karşılaştığı sanıyorum ki hiçbirimiz için aslında sürpriz değil. Ömrünü sadece bekleyerek geçiren herkesi karşılayacak kayıp bir hayat.
Zamanın geçtiğini ve yolun zorunlu olarak bir gün son bulacağını unutmamalıyız. Kendinizi kalede güvende hissedebilirsiniz ancak bunun sizi giderek körelttiğini bilmelisiniz. Takvimin yaprağının yeni bir ayı göstermesi sizin de ilerlediğinizi göstermez. Umarım alışkanlıkların, konfor alanının ve bunların oluşturduğu yanılsamaların sizi aldatmasına müsaade etmezsiniz.Kolay tercihler genellikle bizi geliştirmezler.Beklediğimiz şeylerin gerçekleşmesi için biraz bilinmezliği karşılamaya hazır olma, biraz cesarete ihtiyaç vardır.Tabii bu seçimi yapmak aslında hiçte göründüğü gibi kolay değil. Sonucun neler getireceğini bildiğimiz halde neden aldatılmayı kabul ediyoruz, bu soruda ayrı muamma.
“Ya, aslında yanılıyorsa? Ya, gayet sıradan yazgıya sahip sıradan biri olarak yaratılmışsa?” Bu yüzden mi acaba?
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.