Ah Ümit Yaşar ah. Nereden başlasam ki anlatmaya. Bendeki yerini kelimeler tarif edemez, o yüzden kitap hakkında konuşayım biraz.
Öncelikle kitap bir sürü kitaptan derlemelerle oluşuyor ve hem şiir hem de düz yazı yer alıyor. İlk 100 sayfasında muhteşem şiirler var. Şiirler epey uzun ve her satırı insanın içine işliyor. Aklıma eskiler geldi, bugünler geldi; kalbim sıkıştı, gözlerim doldu. Ümit Yaşar okuyan hiç âşık olmasa bile aşkı hissediyor, o aşkın derin acısını da çekiyor. Aşk için yaratılmış, aşka âşık adam, bütün aşk düşüncelerimi baştan yazıyorsun.
Şiirlerden sonra Sahibini Arayan Mektuplar adlı kitabında yer verdiği mektuplar geliyor. Şunu açıklığa kavuşturayım ki benim kitapta en çok beğendiğim yer burası oldu. Özellikle beşinci ve onuncu mektuplar gerçek birer şaheser. Hayranlıktan ağzım beş karış açık okudum.
"Ayrılık diye bir şey yok. Bu bizim yalanımız. Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var."
"Kadındın, ama önce insandın. Güzeldin, ama önce iyiydin. Elbette seni yazacaktım, senin için yazacaktım."
Birbirinden güzel bu yirmi beş mektubun ardından Hüzün Şarkıları geliyor. Bunları da çok sevdim ve "Keşke Ümit Yaşar bir roman yazsaymış, okuması ne zevkli olurdu." diye düşündüm. Muhteşem betimlemelerle sizi anlattığı ortamın ve durumun içine çekip alıyor. Okurken hiç bitmesin istedim.
Kitabın son kısmı ise Mihriban'a Mektuplar. Ah Mihriban Ah. Ne güzel sevilmişsin. Haberin oldu mu bilmiyorum ama umarım olmuştur. Çok güzel, çok özel sevilmişsin. Bu mektuplarda Ümit, aşk kavramının biraz dışına çıkarak; dünyadan, insanlardan, hayattan da bahsediyor, insanların iki yüzlülüğünden ve daha pek çok şeyden yakınıyor. Hayatın içinden şeylerden bahsetmesi ve bunu yaparken çok samimi bir dil kullanması sebebiyle benim gönlümü fethetti. Şiir Denizi 1'den sonra bunu okudum, beklentim yüksekti ve gayet de karşıladı. Ümit Yaşar Oğuzcan beni asla hayal kırıklığına uğratmayacak sanırım.
Bu gittikçe çirkinleşen, sevginin çocuk oyuncağına dönüştüğü dünyada aşk, sevgi, güzellik okumak istiyorum derseniz önerebileceğim ilk kitaplardan biri olurdu. Satırları okurken bir cümleye denk gelip gözlerinizin uzaklara dalacağından ve son sayfayı da çevirip kitabı kapatınca derin bir iç çekeceğinizden eminim.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.