Yıllar boyu uzak kaldığım Oğuz Atay'ı bu kadar çok seveceğimi hiç düşünmezdim.Kitap baştan sona birbirini hiç tekrar etmeyen biçimlerle birbirine bağlı bir sarmal gibi. Memurluk hayatının saçma düzenini okuyup “valla ne doğru” derken birden insanlar tarafından anlaşılmak ne kadar mühim diye kendinizi sorgularken buluveriyorsunuz mesela. Ben “tutunamayanlara” demek istemiyorum,tüm naif ruhlara ve anlaşılmayanlara selam olsun diyorum...
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.