Sırandan Su Akıyor?Edebiyat
Banu Özyürek uzun zamandır okumak istediğim bir yazardı. Poz’la başlama isteğim de kapağa vurulan yanımdan geldi. Biraz talihsiz bir dönemde okuma süreci uzadıkça uzadı. Lakin her öyküsünde yeni bir katmanla karşılaşmaktan olsa gerek yazarla defalarca tanışmış oldum. Dili, karakterleri, bizlere sunduğu anlar hayli özgündü. Kaçındığımız birçok unsuru öylece okura sunuvermesi şaşırtıcıydı.
Korkularımızı ve kaygılarımızı kaleme alışında haşin bir tutum da buluyorsunuz anlayışlı bir kucaklama da, olmadı sorgulayan ya da kırgın bir yanla kendinizi teselli ediyorsunuz. En azından benim hissettiğim bu oldu. Yaşamın içinde birbirimizi suçladığımız ya da desteklediğimiz birçok detay var. Bu detayların ele alınışı okuru kimi zaman sarsıyor kimi zaman da geçmişten bir his bırakıyor. Evet diyorsunuz bunu görmüştüm, buna şahit olmakla kalmadım başıma da gelmişti.
Buna ek olarak kitap içerisinde çocukluktan yaşlılığa varan bir zaman akışı var sanki. Her yaştan karakterin fikir ve hislerini kavrayabilen bir zihne ait kalem beni mutlu eden. Öyküleri tek tek ayıramayacağım lakin belki yazma çabalarımdan belki aldığım ret maillerinin etkisiyle son öyküye hayatımdan epey bir anı bıraktım. O zaman şuruptan birkaç yudum daha, hop. Deli miyiz divane miyiz? Her zaman.
·
70 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.