En az ilk kitap kadar kötüydü bu kitap da. Hatta daha kötüydü. Ama ilk kitapta olanlardan sonra, bu kitapta olması muhtemel şeylere hazırlıklı olduğumdan yaşanan hiçbir şeye sinirlenmedim. Ne Clementine'yi kıskandığı için gidip kulüplerde saçma sapan şeyler yapan ve annesiyle sıkıntı yaşadı diye hemen soluğu barda alan Rhett'e ne de amaan ne olmuş bunları yaptıysan, ben hep senin yanındayım, neticede annenle sorunların var diyerek her şeye eyvallah diyen Clementine'e tepki verdim. Zaten bunların ne saçma tipler olduğu ilk kitaptan belliydi. Bu kitapta da çizgilerini bozmadılar ve en itici hâlleriyle sonsuza dek sürecek olağanüstü güçlü ilişkilerine devam ettiler kendilerince.
Not: Park sahnesi, bu ikili için bile fazla mide bulandırıcıydı.
·
81 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.