Yazar:
J. S. Cooper
Çevirmen:
Belgin Selen Haktanır
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 32 dk.
Sayfa Sayısı:
160
Basım Tarihi:
Aralık 2016
Yayınevi:
Dex Kitap
ISBN:
9786050938852
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Vallahi kitap için çok bir şey söylemeyeceğim çünkü ilk kitabı da öyle okuyup geçmiştim. Konusu basit ve klişe ama yine de keyfimi yerine getirir diye okumuştum ama kitap sıradanlık dışında çok yavan ve duygusuz geldi bana. İlk kitap içinde aynı hislerdeydim ikincisi içinde öyle oldu ne yazık ki.
Bir de anlamadığım neden iki kitaplık bir seri olduğu. Zaten duygu geçirememişsin bir de kısacık iki kitap halinde çıkarmanın mantığı neydi acaba.
Okurken bazı yerlerde gülümsememe sebep oldu ama kitaplar nedense bir manasızdı yani.
Neyse çok fazla bir şey söylemeyeceğin. Beğenmedim.
Hele kitabın kapağınının çirkinliği bakın bende bu hissi uyandırıyor.
Ben tavsiye etmiyorum ama karar sizin.
Kitap boyunca sürekli kendime şu soruyu sordum "Ne okuyorum ben?"
Bu zamana kadar birçok kitap okudum. Bazılarını sevdim, bazılarını sevmedim. Bazıları favori kitaplarımdan oldu. Ancak bu kitap serisi gerçekten okurken nefret ettiğim birkaç kitaptan biri oldu.
Eserlere ve yazarlara saygım sonsuz ancak bu kadar basit konusu olan, anlatımı korkunç derece kötü olan ve asla ama asla okuyucuyu kendisine çekemeyen karakterlerin olduğu bir kitap daha okumamıştım. Bu kitap şu zamana kadar okuduğum en kötü kitaptı.
Konusu iki yakın arkadaşın birbirini sevmesi idi. Bu kadar basit bir konuda yazarın anlatım biçimi ne kadar daha kötü olabilirdi? Kitaptaki karakterler asla okuyucuya geçmiyor. İki karakterin aptalca bir ilişkisi vardı. Kitapta bu iki kişi yakın arkadaş olarak karşılıyor bizi. Arkadaş olan insanların yapmayacağı şeyleri yapıyorlar. Sonra bir anda yakınlaşıyorlar. (Kitabın en başında yakın değillermiş gibi.) Çok mükemmel bir ilişkilerinin olduğunu falan düşünüyorlar. Ama gerçekten saçma bir ilişkiyi yaşıyorlar.
Kitap için ne söylesem az kalır. Çok kötü bir kitaptı. Yazım dilini beğenmedim. Basit cümlelerden oluşmuş bir kitaptı. Karakterleri hiç sevmedim. Erkek karakteri herkesin aşık olduğu, süper yakışıklı ve kaslı, ultra zengin, her gün başka bir kadınla olan ama tek yakın dostu olan o kıza sadık bir erkektir. Kadın karakterimiz ise çok çalışkan, kendi güzelliğinin farkında olmayan ama herkesin onu çok güzel ve çekici bulduğu biridir. Bu iki karakterde asla okurken beni etkilemedi. Saçma bir arkadaşlıkları vardı. Yani kitabın başında arkadaşken yaptıkları şeyleri okurken her paragrafta "Neden?" diye sordum. "Hangi arkadaş bu şekilde davranır?"
Bu iki kitabı asla ve asla önermem. Vaktinizi harcamaya ve sinirlerinizi bozmaya değmeyecek bir seriydi.
Herkese merhabalar...
Sizlere bir seri kitap ile geldim.
İki kitapta aynı karakterler olduğu için ben iklisini bir yorumda paylaşım yapayım dedim.
İkisine de puanımı 8 olarak verdim.
Severek okudum aama neden 8 derseniz ilk nedeni biraz daha derin duygular beklerdim.
Tamam karakteri yansıtmış ama hep +18 de olmak zorunda değildi.
Rett kitabında sadece Rett den okuduk ama Aşık Rett de Clamentine'den de okumak güzel bir detaydı.
Ama kitap tek kitapta olabilirdi.
Zira devam kitabında çoğu sayfa boştu ve sırf çoğalsın diye bölümüm başları yarıdan başlayıp şarkı sözleri ile doldurulmuş.
Bilemedim yani gerekli miydi?
Bundan da puanımı kırmış olabilirim.
Yakın Arkadaşlıktan Aşka...
Rhett Madison iflah olmaz bir çapkın, aşka inanmayan bir kazanova, vir bakışı ile kızları eriten bir playboy ve fazla yakışıklı bir ukala.
Nerde akşam orda sabah bir zampara...
Clementine O'Hara son derece güzel ama bunun farkında olmayan, kendini aşka saklayan ve buna adayan, zeki, çalışkan ve sevecen bir kadın. Onunla olan gerçekten çok şanslı...
#aşıkrhett
Clementine ve Rhett'i yeni bir yaşam bekler.
Rhett Clementine'nin kurallarına uyup onun istediği gibi bir adam olacak ona sadık kalacaktı ehh bu onun gibi bir karakter için zor olabilir kimse kolay diyemez ama aşk da öyle bir şey ki yanlışları engelliyor. Belki biraz kıyısından engelliyor diyebilirim. Çünkü söz konusu Rhett.
Clementine ve Rhett aynı evi paylaşmaya başlıyor peki sonra neler oluyor dersiniz?
Not Ponçik okurlar dikkat edin size göre değil içerir.Hatta +25 ibaresi falan olsa daha iyi olabilir.
Hepimiz geçmişin acılarını atlattığımızı düşünsek de aslında geçmeyen, belki de kabuk bağlayan, arada kanattığımız yaralar olarak kalır kalbimizde. Her kız çocuğunun kahramanı babası iken, erkek çocuklarınınki anneleridir ve bu yazılı olmayan bir kuraldır. Onlardan gördüklerimiz yada göremediklerimiz bizleri geleceğe taşır. Ama eksik, ama tam.Rhett annesinin onun terk edişini her gece farklı bir kız, ortam ve alkolle kamufle ettiğini sanıyordu. Ama bunların gerçek bir hayat olmadığının farkındamıydı derseniz, geç oldu ama oldu diye cevap verebilirim sanırım. Yakışıklı, kendinden emin ve egolu esas oğlumuz ilişkilerden nefret ediyor ve asla aşık olmayacağına inanıyordu. Ailesinde gördükleri onu bu hisleriyle boğuyordu da diyeniliriz. Ta ki en yakın arkadaşına duyduğu tutku ve kıskançlık hisleriyle kavrulana kadar.
Esas kızımız kesinlikle ama kesinlikle 'hep yanındayım' kavramını yanlış anlamıştı. Evet birinin yanında olmak,acılarını görmek mühim ama ya aşk? Gerçekten gözünü kör etmelimi? İşte bakın o konuda büyük şüphelerim var. Bazı konularda ki tepkilerini gerçekten fazla bulduğumuda itiraf edeyim. İlk kitapta arkadaşlıktan aşka dönüşen serüvenlerini okurken, ikinci kitapta aralarındaki keyifli dostluğu yitirmeden ilişkilerini ayakta tutmaya çalışmalarını okuduk. Ben sanırım ikiliyi arkadaşken daha çok sevmiştim. Kitap baştan sonunu belli eden, bolca yetişkin içerik ve çokça klişeye sahip olsada hızlıca kendini okutuyor. Benim çıtır-çerez tabirime kesinlikle uygun bir kitaptı.
En az ilk kitap kadar kötüydü bu kitap da. Hatta daha kötüydü. Ama ilk kitapta olanlardan sonra, bu kitapta olması muhtemel şeylere hazırlıklı olduğumdan yaşanan hiçbir şeye sinirlenmedim. Ne Clementine'yi kıskandığı için gidip kulüplerde saçma sapan şeyler yapan ve annesiyle sıkıntı yaşadı diye hemen soluğu barda alan Rhett'e ne de amaan ne olmuş bunları yaptıysan, ben hep senin yanındayım, neticede annenle sorunların var diyerek her şeye eyvallah diyen Clementine'e tepki verdim. Zaten bunların ne saçma tipler olduğu ilk kitaptan belliydi. Bu kitapta da çizgilerini bozmadılar ve en itici hâlleriyle sonsuza dek sürecek olağanüstü güçlü ilişkilerine devam ettiler kendilerince.
Not: Park sahnesi, bu ikili için bile fazla mide bulandırıcıydı.
İlk kitaptan sonra devamı olucağı aklıma gelmemişti. Duydugumda ne kadar da gereksiz. Neden uzatirlar ki dedim. Ama bekledigimden de kotu degildi. Rhett sonucta firlama bi adam ve ilk defa aşık oluyor. Onun korkularini ve Clemmie'nin destek olusuni okuyorsnz kitapta. Fena degildi :)
Reklam
Yazar Hakkında
J. S. CooperYazar · 2 kitap
Londra’da doğup büyümüş olan J.S. Cooper kendisini “gerçek bir romantik” olarak tanımlıyor. Bir ev dolusu kitap ve köpeğiyle Amerika’da yaşamakta olan J.S. Cooper için okumak gerçek bir tutku.
