Şermin Yaşar eserlerine çok değer verdiğim bir yazar. Sosyal medya platformlarında da sıkı şekilde takip ettiğim yazarın özellikle hayata karşı neşe dolu bakışı ve güzel dilimiz Türkçemize dair açıklamalarına hayranım. Lakin (okuduğum kadarıyla) öykü kitapları bu pozitif bakış açısı ile oldukça zıt.
Gerçek hayatta karşımıza sıklıkla çıkan insanları belki teyzemizi belki amcamızı öyle güzel işliyor öyle derinden anlatıyor ki öykülerindeki karakterler ile resmen tanış oluyorsunuz. Fakat belirttiğim gibi çok büyük ağırlıkla öyküler üzücü hayatlar üzerine. Okurken insanın ister istemez ruhu sıkılıyor, morali bozuluyor. Aslında bu durumda yazarın çok etkileyici bir yazım tarzının olduğunun belirtisi. Gerçekten kitaba başlayınca bir kaç güne bitirmemek elde değil. Çok akıcı bir üslubu var. Çabuk bitiyor ama etkisinden uzunca süre çıkılmıyor...
Eğer hayatınızın kötü bir anında iseniz okumanızı pek tavsiye etmem. Çünkü daha da üzerek modunuzu oldukça aşağı çekecektir. Fakat Şermin Yaşar gerçekten muazzam bir değerimiz. Her kitabını okuyup okumalıyız. Belirttiğim gibi sadece öykülerini okurken daha dingin ve mutlu bir ruh hali seçilmesi faydalı olacaktır.