Kitap Yakov Petroviç Golyadkin'in bir gün tıpatıp aynısını görmesini konu alıyor. Kitabın konusu hoşuma gitti. Golyadkin'in ruh halini yazarın çok iyi ifade ettiğini düşünüyorum. Bu arada asıl Golyadkin'i de ikinci Golyadkin'i de aşırı sinir bozucu tip olarak tarif edebilirim. Yani bu karakterin yaptığı şeylerden baya rahatsız oldum, kitabın içine girip Golyadkin'e şöyle konuşacaksın gibi sözler söyleyesim geldi.
Karakterle çok bağ kuramadığım için çok zevkli bir şekilde okuyamadım. Kitaba dikkatimi vererek okudum ama sürükleyicilik konusunda biraz sıkıntılı buldum kitabı. Bunun çeviriden kaynaklı olduğunu da düşünüyorum çünkü kitabı okurken de çeviriden kaynaklı bir şeyler olduğunu hissettim. Şu ana kadar karbon kitaplardan çok kitap okudum.Nedense bu kitapta çeviri gözüme battı.
Kitap kötü bir kitap değil ama bende bir etki bırakamadı. Normalde kitap bittikten sonra boşluğa düşüp kitap hakkında düşünmem gerekirdi. Bu kitap bittikten sonra sadece bu konu daha güzel işlenebilirdi dedim.
Bazıları bu kitaba Dostoyevski'nin en iyi kitabı diyor. Ben buna katılmıyorum. Kitap sadece konusu ve kahramanın yaşadığı çatışmalar için bile okunur ama yine de en iyi kitabı demek çok iddialı bence. Dostoyevski'ye göre ortalama bir kitap diye düşünüyorum.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.