Malum olduğu üzere Türk Milli Mücadelesi, sadece Türk tarihinde değil, emperyalizme karşı mücadele eden toplumların tarihinde de önemli bir yere sahiptir. Anadolu'daki savaş -tabir yerindeyse- "beyaz adam"ın yenilmez olduğu mitini ortadan kaldırmıştır. Bu açıdan nenelerimizin, dedelerimizin mensubu olduğu dönemin Anadolu insanı bize hep kahramanliklariyla anlatılır. Bir Türk genci olarak Anadolu insanının fedakarlığından her zaman gurur duymuşumdur. Lakin savaşın bilmediğim ve üzüntü ile karşıladığım bir yönünü "Yorgun Savaşçı" romanı ile öğrenmiş bulunmaktayım. Bunu şöyle anlatayim:
Sadece savaş zamanlarında hatırlanan, onun haricinde kendi kaderine terk edilmiş, fakir ve eğitimsiz Anadolu halkından, 1911'deki Trablusgarp Savaşı'ndan 1919'daki Milli Mücadele hareketine kadar sürekli savaşması istenir. Hemen hemen hepsi yenilgi ile biten bu savaşlar neticesinde artık ne Türk subayında derman kalmıştır ne de Türk halkında. Sadece savaş zamanı hatırlanan Anadolu insanı, devlet nedir, millet nedir, bunlar neden önemlidir bilmez. Bunlar ona öğretilmemiştir. O sadece yaşadığı köyü vatanı olarak bilir, ömrü karın doyurma çabası ile gecer. Bu ruh haleti içinde, Anadolu insanını örgütleyerek düşman işgaline karşı durabilmek mucize gibi bir şeydir. Bu mucizeyi, her şeyi göze almış olan Gazi Mustafa Kemal ve cesur Türk subayları başarır. Onlar sadece düşman işgali ve propagandasına karşı değil; direniş karşıtlarına, eşkıyaya, hainlere ve halkın üzerindeki yılgınlığa karşı da savaş başlatırlar. Mucize gibi görünen galibiyet, onlar vesilesi ile kazanılır (Aziz ruhları şad olsun).
Velhasılı Yorgun Savaşçı romanı, Cehennem Topçu Yüzbaşı Cemil üzerinden Milli Mücadele'nin, Türk halkının ve askerinin bir panoramasını çizer. Döneme yönelik ilgisi ve merakı olan kitapseverlere tavsiye ederim. Okuyacaklara şimdiden iyi okumalar :)
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.