Bir yaşanmışlıklar bütünü, bir tahlil dosyasıEdebiyat
Eserin orta sayfalarına ulaşmadan içeriği, farklı bir takım düşüncelere kapılmama vesile oldu:
Sürgün sistemi resmi olarak dört duvar arasında prangalar eşliğinde üniformalı insan sürüsü tarafından denetlenilen bir durumla sınırlı gibi görülse de haklı ya da haksız yere sürgün hayatı yaşayan ama kanunlarca hür olan birsürü insanın olduğu gerçeği inkâr edilemez. Mahpusluk, yalnız fiziken değil zihnen de mümkündür. Gelelim eserin kendisi hakkındaki izlenimlerime:
Dostoyevski'nin dönüp dolaşıp ezilen, potansiyel ezicidir düşüncesine varış yaptığını ve eserlerindeki felsefi tutarlığını, sonuna kadar korumuş bir şekilde psikolojik tahlillerindeki zirve kavramını bize hoş bir edebi tat ile sunduğunu söyleyebilirim.
Bu eser, benim gözümde roman değil, bir günlük, bir yaşanmışlıklar bütünü, bir tahlil dosyası, bir yaşam simülasyonu sanki. Kusura bakmayınız dilim roman demeye varmıyor. Bundan dolayı herhangi bir romanı okurken "sürükleyicilik" gibi birtakım kriterler içerisinde yapılan değerlendirmelerin dışında kalması gerekiyor diye düşünüyorum.
Bu ulaşıp okuyabildiğimiz yazıt; anne karnından yeni çıkmış gibi saf, arındırılmış, süssüz, dolaysız ve hayatın büyük bir bölümünün bizzat kendisidir zannımca. Yazar hakkındaki yorumumu da belirtmek gerekirse bir soruyla izah etmek istiyorum.
Doğuştan gelen insan sarraflığıyla, psikolojik analiz yeteneğiyle bütünleşmiş olağandışı bir insanı özgür yaşamından koparıp sürgün hayatının, yüzlerce özgün insan profilinin arasına atarsanız sonuç ne olur? Çoğunuzun tahmin ettiği cevabı ben vereyim psikologların psikoloğu meydana gelmiş olur. İşte tüm bunların kanıtlarından biri de bu eserdir efendim. Bize de "Ne büyük yazarsın Dostoyevski!" Demek kalır sanırım. Buraya kadar vaktinizi ayırıp okuduğunuz için teşekkürlerimi arz ederim. Kitaplarla ve sağlıcakla kalınız.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.