Kaç kere okuduğumu saymadığım nadir favori kitaplarımdan. Tabi ki bütün kitaplar eşsizdir ancak bazılarının bendeki yeri çok ayrı... Kendimi duygudan yoksun hissettiğim dönemlerde kütüphanelerden alıp alıp okuduğum Shakespeare’ın bu klasik ancak unutulmaz eseri gerçekten sadece iki gencin imkansız aşkını değil iki ailenin gereksiz çatışmasını ve daha fazlasını anlatır. Bu cümlelerimi çok hoşuma giden bir alıntı ile sonlandırmak istiyorum:
RAHİP LAURENCE
“Şiddetle başlayan keyif, sona erer şiddetle.
Ateşle barut gibi,
Öpücükleri tüketir birbirini zaferde ölümle.
En tatlı balın bile, tattıkça sona erer lezzeti dilinde,
Lezzetsizleşir kendi lezzeti içinde.
Bu yüzden, makul olsun sevgin, çabuk tüketmeyesin;
Çok yavaş giden kadar,
Gecikebilir çok hızlı giden, bilmelisin.”