·64 syf.····Okunma: 20 Temmuz 2020 15:22 Özellikle eserin ilk kısmı olan "Ateş Yakmak" adlı hikayesini bitirdiğimde hiçbir eserin üzerimde bu kadar fiziksel bir tesiri olmadığı düşüncesiyle başbaşa kaldım. 30-40 derece sıcakta okuduğum bu eser sayesinde parmak uçlarıma kadar adeta donduğumu, uyuştuğumu söyleyebilirim. Abarttığımı düşünseniz de kitabı kapadıktan yarım saat sonrasına kadar bu hâl, kitabın etkisi süregeldi.
Yazarın kalemine has bu edebi büyüsünden de bir süre kurtulamayacağımı belirtmek isterim.
Diğer hikayesi olan "Yaşama Azmi" kısmında ise anlatım gücünün yüksekliğinin yanında hayatın bir nevi özetini bizlere sunması da gözlerimden kaçmıyor. Jack London; Hedeflerin, hayallerin zamanla hayat tarafından şekillenip sadece temel ve azami unsurlara evrilmesini; tüm bunlara insanın zorunlu adaptasyonuyla birlikte içgüdülerine kulak vererek istikametin önemsiz olup yalnız yolun varlığına koşullanmasını açıkça gözler önüne sermiş diyebilirim.
Jack London'ın okuduğum 7.eseridir kendileri. Her zamanki gibi kusursuz anlatım, kusursuz betimleme ve edebi zevkle yoğurulmuş bağımlılık yaratan bir kalem; Levent Cinemre'nin benzersiz çevirisiyle birleştiğinde tereyağ ile bal ikilisine benzer bir edebi tatlı şölenini oluşturdukları aşikâr efendim. Okumayanlara şimdiden afiyet olsun.