Berna Moran'ın da dediği gibi: "Hem söyledikleri hem de söyleyiş biçimiyle bir başkaldırı." Kitabı iki kez okudum. Postmodern bir eser olduğu için okurken epey zorlanmıştım. İkinci okuyuşumun daha dikkatli olması ve aldığım eğitim sebebiyle kitaba daha farklı açılardan yaklaşma şansını yakaladım. Romandaki Turgut Özben karakteri ötekileşmenin pençesinde debelenip duran bir burjuvadır. Romanın içerisinde Turgut'u ve Selim'i tam olarak tanıyan arkadaşlarının olmadığını görürüz. Bu da bizlere bireyin toplum içerisinde yitip gittiği gösterir. Romandaki Selim Işık karakterinin intiharı bir yok oluş gibi gösterilse de aksine arınmayı ve yeniden doğuşu simgeler. Selim'in bu intiharı aslında Turgut' un da ötekileşen kimliğinden sıyrılmasını ve öz ben'ine dönmesini sağlar.
·
16 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
