İlk kitapta da hissettiğim gibi bu kadar karanlık ve melankolik bir aşk hikayesi okuduğum için yorucu bir okuma oldu benim için. Sürekli ölüm konusundan sevgiye atlamaları özellikle. "Özgür neyin peşindesin oğlum sen" diye kendimi yedim. Canavar olmak istiyor musun istemiyor musun, Yosun'u istiyor musun istemiyor musun oyun çevirmeden direk söyle çıldıracağım modundan çıkamadım okurken. Anıl konusuna girmiyorum bile şok geçirmiş olabilirim. Yosun'u bu kitapta biraz daha güçlü görmek hoşuma gitti. Üçüncü bölüm kitapta sevdiğim tek kısım olabilir ki bu bile kitabı sevmeme yetti. Ölüme Fısıldayan Adam'ı ne kadar sevemesem de Kibrit Çöpü Mezarlığı'nı bir o kadar sevdim. (Üçüncü bölüm için) Ki hala küçük yaştaki arkadaşlarım için uygun olduğunu pek düşünmüyorum. Okumayı düşünenlere şimdiden keyifli okumalar. ☆
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.