Üstinsan, güç istenci, bengi dönüş kavramları üzerinde durulmuş, Nietzche 'nin "yazılmış en derin" eser olarak tanımladığı kitabıdır.
Edebiyat eseri aynı zamanda felsefi bir çalışma.
Nietzche' nin Lau Salome adında bir kadına aşık olup karşılığını alamaması üzerine, kış ayını geçirmek için Ropolla'ya gitmiş, 10 günde bu eserini yazmıştır.
Kitabı hiç tutulmamış. Yalnız 40 adet basılmış ve onlardan arkadaşları tarafından nezaketen alınmıştır.
Nietzche, Zerdüşt 'ü, Buda, Hz. Musa, Hz. İsa ve Hz. Muhammed gibi kişiliklerin yanına koyarak onu bir koyurucu olarak tasvir etmiştir.
Kitapta yer alan "Bengi Dönüş" düşüncesi sonsuz dönüştür. Zamanın çembersel bir görüntü olup, en azından bir kere yaşanmış veya yaşanacak olmasından bahseder.
Yaşamı bir bütün olarak görür. Bu noktaya ulaşmış insan "Üst-İnsan" olacaktır.
Zerdüşt Üst-İnsan'ı şöyle tanımlar: maymun için insan neyse, insana göre de üst-insan odur.
İnsan, aşılması gereken bir varlıktır. Yanılgılardan ve yücelttiği yanılsamalardan kurtulduğunda, eksik yanı tamamlanacak, kendini tamamlayacak, üst-insan'a ulaşabilecektir.
Tanrı öldü! sözü bu kitapta dile getirdiği ünlü sav sözüdür. Bu durumu, Nihilizm çağına giriş olarak değerlendirir, ve Tanrı'yı öldürenlerin biz olduğumuzu söyler.
Tanrı' nın insanlar tarafından uydurulduğunu, onun öldürülüşünün yaşamı yeniden canlandırmak, değerleri yeniden değerlendirmek ve yaratmak için bir şans olarak görür.
Tanrı 'nın ölümüyle Üst-insan' a giden yolun açıldığını söyler.
Nietzche Batı felsefesi geleneği içinde kırılma noktasıdır.
- Şimdiye kadar hep bunu öğrendim, insanın içindeki en iyi için insanın içindeki en kötünün gerekli olduğunu.
Friedrich Nietzsche
İyi okumalar dilerim...