Yol uzun...Edebiyat
"Seyahatin önündeki tek engel kapının eşiğidir." diye bir Bosna atasözü duymuştum bir zamanlar. İşte o eşiği aştığın anda başlar hikayen ve 
Rasim Özdenören aşılan o eşik sonrası yolculuk hikayelerini almış kaleme...
Peki burada "eşik" sadece kapı önü müydü..?
Karar verme, adım atma, ikna olma süreci de bir eşikten atlama değil miydi..?
Mevzu yol ve yolculuk olsa da nihayetinde hikaye yine bir insan merkezinde doğuyor. Ve o insan ki çıktığı bu yolculuk, aslında onun yaşadığı ömre tekabül ediyor.
Başlangıcı belli olsa da bitişi meçhul olan yolculuk...
Yola çıkıca insan, hem kendini hem de etrafını sorgulama ve düşünme evresine girer gibi oluyor. Mesela bu düşüncelerin yoğunluğundan mıdır bilmem, yazar yolculuğu güz mevsimine benzetiyor bir yerde.
Nihayetinde hüzün düşer yüreğe...
Ve ıssızlık, yalnızlık hissi...
Ve meçhule gidiş...
Ve arayış...
Ve kavuşma...
Dedik ya "eşik" aslında çok fazla anlam taşıyor, bir adımlık mesafe insanı olduğundan farklı bir yere, fikre veya davranışa sürüklüyor diye. İşte o 'an'lık bir karar verme süreci yaşam ile ölüm arasındaki tercihe bile mal olabiliyor.
Konu: Cinayet, intihar, şiddet...
Bahane: Bir anda oldu her şey, kendimde değildim, o an düşünemedim sonunu...
Gerekçe: "KENDİMCE" haklı sebebim vardı..!
Nihayetinde, yol ve yolculuk deyince insanın aklına sadece seyahat, bir yerden başka yere varma düşüncesi gelse de, bir çok derin anlama tekabül eden binlerce konuya temel olacak metaforları da içinde barındırıyor kitap.
Yolculuğa eşlik eden yoldaş da var burada, nefeslenecek mekanlar ve sığınılacak mağaralar da... Nihayetinde Efendimiz (sas) de peygamberliği müjdelenmeden önce bu yol için kendini hazırlayacağı, kendiyle başbaşa kalacağı ve nihayetinde o kutlu vahyin gelmesiyle üstüne büyük sorumluluk alacağı yer de bu sürece dahildi. Üstelik mucizelerle dolu bir yolculuğu yani Miracı da yaşayarak, yol boyunca normal bir insanın asla şahit olamayacağı binlerce şeyi gördü, duydu, bildi ve bizlere de bildirdi...
Görünürde hepsine ayrı anlamlar yüklenen; yol, mekan, yoldaş, inziva, gözlem, sorumluluk, yük, karar verme, kavuşma... kelimeleri bir araya geldiğinde, belirli bir amaç uğruna bize eşlik eden unsurlara, olmazsa olmazlara ve en önemlisi mucizelere dönüşüyor..!
Öykü-deneme karışımı olması, konuyu çok çeşitli bazlarda ele alması ve bazılarını gözlemle temellendirmesi, tarihi, sosyolojik ve psikolojik bakış açınıza ışık tutacak nitelikte.
İnsanın olduğu her yerde, insana özgü ne hâl varsa tam da burada.
Eşikten adım atanlara, yola revan olanlara, yolda kalanlara ve menzile ulaşanlara...
Keyfini çıkarın bu yolculuğun..๑
Rasim Özdenören aşılan o eşik sonrası yolculuk hikayelerini almış kaleme...
Peki burada "eşik" sadece kapı önü müydü..?
Karar verme, adım atma, ikna olma süreci de bir eşikten atlama değil miydi..?
Mevzu yol ve yolculuk olsa da nihayetinde hikaye yine bir insan merkezinde doğuyor. Ve o insan ki çıktığı bu yolculuk, aslında onun yaşadığı ömre tekabül ediyor.
Başlangıcı belli olsa da bitişi meçhul olan yolculuk...
Yola çıkıca insan, hem kendini hem de etrafını sorgulama ve düşünme evresine girer gibi oluyor. Mesela bu düşüncelerin yoğunluğundan mıdır bilmem, yazar yolculuğu güz mevsimine benzetiyor bir yerde.
Nihayetinde hüzün düşer yüreğe...
Ve ıssızlık, yalnızlık hissi...
Ve meçhule gidiş...
Ve arayış...
Ve kavuşma...
Dedik ya "eşik" aslında çok fazla anlam taşıyor, bir adımlık mesafe insanı olduğundan farklı bir yere, fikre veya davranışa sürüklüyor diye. İşte o 'an'lık bir karar verme süreci yaşam ile ölüm arasındaki tercihe bile mal olabiliyor.
Konu: Cinayet, intihar, şiddet...
Bahane: Bir anda oldu her şey, kendimde değildim, o an düşünemedim sonunu...
Gerekçe: "KENDİMCE" haklı sebebim vardı..!
Nihayetinde, yol ve yolculuk deyince insanın aklına sadece seyahat, bir yerden başka yere varma düşüncesi gelse de, bir çok derin anlama tekabül eden binlerce konuya temel olacak metaforları da içinde barındırıyor kitap.
Yolculuğa eşlik eden yoldaş da var burada, nefeslenecek mekanlar ve sığınılacak mağaralar da... Nihayetinde Efendimiz (sas) de peygamberliği müjdelenmeden önce bu yol için kendini hazırlayacağı, kendiyle başbaşa kalacağı ve nihayetinde o kutlu vahyin gelmesiyle üstüne büyük sorumluluk alacağı yer de bu sürece dahildi. Üstelik mucizelerle dolu bir yolculuğu yani Miracı da yaşayarak, yol boyunca normal bir insanın asla şahit olamayacağı binlerce şeyi gördü, duydu, bildi ve bizlere de bildirdi...
Görünürde hepsine ayrı anlamlar yüklenen; yol, mekan, yoldaş, inziva, gözlem, sorumluluk, yük, karar verme, kavuşma... kelimeleri bir araya geldiğinde, belirli bir amaç uğruna bize eşlik eden unsurlara, olmazsa olmazlara ve en önemlisi mucizelere dönüşüyor..!
Öykü-deneme karışımı olması, konuyu çok çeşitli bazlarda ele alması ve bazılarını gözlemle temellendirmesi, tarihi, sosyolojik ve psikolojik bakış açınıza ışık tutacak nitelikte.
İnsanın olduğu her yerde, insana özgü ne hâl varsa tam da burada.
Eşikten adım atanlara, yola revan olanlara, yolda kalanlara ve menzile ulaşanlara...
Keyfini çıkarın bu yolculuğun..๑··
3 +1'leme
·206 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.