·335 syf.····Okunma: 27 Temmuz 2020 21:20 Öncelikle kitabı tanıtmaya başlarken kitabın ismi ile başlayalım.
"Böyle Söyledi Zerdüşt" kelime anlamı olarak bildiğimiz "Zerdüşt" dine bağlı olan anlamına gelir. Ama Nietzsche için Tanrı'nın öldüğünü söyleyen ve Üstinsanı yaratan, hakikati ve en yüce insanı arayan kişidir.
Zerdüştümüzün anlattığı Üstinsan kimdir?
insan kendinden üstün bir şey yaratmalıdır. "İnsanın aşılması gereken bir şeydir"der.
Zerdüşt tüm canlıların itaat ettiğini söyler ama üstinsan kendine emir veren ve kendi sorumluluklarını alandır. Hem kendinin celladı, kendi yasasının yargıcı ve kendi kurbanıdır.
Üstinsan kendi değerlerini yaratır.
Örneğin: Nietzsche’ye göre, ahlâklılığın bakış açısından bu dünya yanılgıdır ve ahlâkçının dayandığı şey artık ahlâksal içgüdüler yerine çöküntü içgüdüleridir.
Üstinsan kalıpları yıkar kendi erdemini kendi yaratır
" Daha iyi yapmış olurdun: "Dile getirilmezdir ve adsızdır, ruhuma acı ve hoşluk veren, üstelik yüreğimin açlığını çektirdiği şey "deseydin. (sayfa 30)
Üstinsan bencildir çünkü başkalarının yardımına koşmadan kendisine yardım etmesi gerektiğini söyler.
"Hekim, yardım et kendine: ancak böyle yardım edersin hastana da. En iyi yardımdır ona, kendi kendine iyileştireni gözleriyle görmesi."
Kitabın ana sorunu aynı zamanda "Bengi dönüştür"
"Bengi dönüş" nedir?
Sonsuz dönüş, ebedi dönüş ya da ebedi tekerrür olarak tanımlanabilir. İnsanları yaşamı en yüksek noktaya taşıması "onu bir daha yaşamak isteyerek " insan yaşamını tamamladığında ölüm korkusu kalkacaktır. Kitapta bir kısımda "böyleydi değil böyle olmasını istediğim için böyle oldu " cümlesi geçiyordu. "Yaşamı tamamlarken " demek istediği insanın söyledikerinden sorumlu ve isteklerinden bir o kadar emin olmasıdır.
"Güç istenci " kitapta kısa da olsa bahsetmiştir bu sebepten açıklama gereği duyuyorum.
Gücü isteme aynı zamanda bir hakikati istemedir. Nietzsche’ye göre hakikat, bulunacak ve keşfedilecek bir şey değil, yaratılacak bir şeydir; oluşan bir şeye, dahası, aslında sonu olmayan bir fethetmeyi istemeye ad sağlayan şeydir.
Tanrı 'yı kim öldürdü?
Daha fazlasını isteyen bizler ve cahil bir yorgunluk : o yarattı ve ötedünyaları. Ve Tanrı'yı yaşatan insanlar olduğu gibi öldüren de insanlardır, bu cinayeti dünyaya karşı biz işleriz. Çünkü bir duvar gibi dünyanın sonunda öbür dünyaya geçme isteği hayatın yorgunluğu bize bunu inanmayı sağlar. Ama acı çekmek üstinsan için iyi şeylerin bir parçasıdır. Üstinsan kendini dünyaya adamıştır. Onun için doğa üstü güçlere ve inanışlara yer yoktur.
Çok zevk alarak okuduğum bir kitap. .Düz yazı ve şiirsel bir anlatımın hakim olduğu eserdi ileride tekrar tekrar okuyacağıma eminim. Kitabı okurken kahve veya çay içiyorsanız kitaptan kendinizi alamayıp kahveniz masanızın üstünde soğuyabilir benden küçük bir uyarı :))