Fakat güzel şeylerin bir gün biteceğini biliyordum
Uzun zamandır Oğuz Atay okumayı düşünüyordum ama nereden başlasam, hangi kitabı okusam bilemiyordum.Geçen sene kütüphanede gördüğümde ilk kez ciddi ciddi okumayı düşünmüştüm.Rafta gördüğüm kitap Tutunamayanlar'dı. Hani o herkesin bahsettiği, bazılarının yarım bıraktığı,bazılarının da başlamaya cesaret edemediği kitap...Elime aldım ve okumaya başladım ama bir türlü kitabın içine giremedim.Bir yıl kadar hiç düşünmedim okumayı ama artık zamanı gelmişti.
Korkuyu Beklerken'i elime aldığımda sayfa sayısından ötürü bir çırpıda bitiririm sanmıştım.Ah, nasıl da yanılmışım! Üçüncü hikayeyi bitirdiğimde beynimin düşüncelerle dolduğunu ve durmam gerektiğini anladım.Kitabı sonra devam etmek üzere masanın üzerine bıraktım.Keşke düşüncelerimi de bir süreliğine masada bırakabilseydim :) Hikayelerden ve karakterlerden öyle etkilenmiş olmalıyım ki zihnimden bir süre daha seslerini silemedim.Karakterlerin konuşmaları, parantez içleri hepsi zihnimde bulamaç haline geldi.(Olsun, karışıklık iyidir insanı düşünmeye iter.)
Kitabı bitirdiğimde içimden bir şeylerin koptuğunu hissettim. İyi kitaplar insanı rahatsız edermiş.Sanırım öyle...
Bir gün buraya Tutunamayanlar incelemesini de bırakmak dileğiyle :)
·
39 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Geçenlerde hikaye alanında araştırma yaptım ve öyle okumaya karar vermiştim. O zaman karşıma çıkan başarılı kitaplar da Sabahattin Ali'nin hikaye kitapları, Anton Çehov Üç hikaye ve Oğuz Atay Korkuyu Beklerken okunması gerekli kitaplar olarak karşıma çıkmıştı. Bu kitabı o zaman temin edememiştim ve okuyamadım. S.A.'ye söyleyecek laf yok zaten. Onun beğenmediğim hiçbir kitabı yok. Çehov'un kitabını ise hiç beğenmedim. İncelemenizden sonra bu kitabı okumaya dair müthiş bir iştiyak duydum şimdi. Hissiyatınızı etkili aktarmışsınız. Kaleminiz daim olsun👍
