Okuduğum klasikleri beğenmediğim zaman genelde 'Nasıl olur da bu kitap klasikler arasında yerini alabilir?' gibi bir sorgulama yapardım eser üzerinde. Binaenaleyh çok beğendiğim bir klasik üzerinde 'Neden klasikler arasında yerini aldı?' gibi bir sorgulamayı ise pek yapmazdım. Lakin bu eser 'bir klasik nasıl olmalıdır? ' sorusunun somut cevabıdır benim nezdimde.
Çünkü bildiğiniz üzere yasak aşkı anlatan Tolstoy yasak aşkı yaşayan Anna Karenina ve Kont Vronski aşkından daha fazla Levin karakterinin iç hesaplaşmalarını, Kiti ile olan masum aşkını da ele almıştı. Tüm bunların yanında dönemin kadına bakış açısını, siyasi olayları, köylü ve soylu arasındaki bilinmeyen farkları da göz önüne sermişti. Ki benim eseri sevmemin asıl sebebi de budur. Yasak aşktan dolayı okumamı yavaşlatacağını hatta bin küsür sayfayı zorlanarak bitireceğimi düşündüğüm halde eserin dili ve üslubunun enginliğinin yanı sıra konunun genişliği beni büyüledi ve kısa süre zarfında bitirdim.
Tolstoy'un Anna öldüğü zaman büyük bir yas tutup odasına kapandığını öğrendiğim zaman, yas tutma nedenini anlayamamıştım. Fakat kitapta Anna (spoi vermiş olmuyorum zira herkes tarafından Anna nın öldüğü biliniyor) ölünce içimde kocaman bir boşluk oluştu. İşte bunun hakiki sebebi yazarın kocasını aldatan bir kadının çaresizliği, zayıflığı ve de acınası durumunu çok nitelikli bir halde duygu tahlilini okura sunmasıdır. Dolayısıyla Anna'yı unutmam imkansız hale geldi.
Eser boyunca beni en çok etkileyen karakter ise Levin karakteri oldu, etkilenmek mefhumu biraz az kalır sanırım, ben Levin e hayran kaldım. Ve kitap bitince tebessüm etmemenin müsabbibi Levin'di.
Diyeceğim o ki, her kitabın anlatmak istediği konu çok göz önünde olsa bile asıl anlatılmak istenen farklıdır. İşte o farkı yakalamak ümidiyle.
Kitapla kalın dostlar,
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.