YouTube kitap kanalımda Miguel de Unamuno'nun kitaplarını hangi sırayla okumamız gerektiğinden bahsettim: ytbe.one/_xHgWiYVI4o
Camus'nün Sisifos Söyleni kitabı neyse, Sartre'ın Varoluşçuluk kitabı neyse ve Dostoyevski'nin de Yeraltından Notlar kitabı neyse, Miguel de Unamuno'nun da Hayatın Trajik Duygusu kitabı öyledir. Unamuno, bu kitabında bütün kitaplarının felsefi altyapısını kurar. Ölümden sonrasını düşünür. Ruhunun kapısını çalar ama açan olmaz. Ama ruhun kapıyı açmaması bir ruhun olmadığını göstermez ki?
Ayrıca belirtmem gereken bir şey de, Kierkegaard, Kant, Hegel ve bunun benzeri filozoflara dair bir altyapınız yoksa, genel olarak felsefe tarihi altyapınız yoksa bu kitap sizin için çok çok ağır gelecektir.