Tezer Özlü bu kitabında kendisinin hayran olduğu üç yazarın (Kafka, Italo Svevo ve Cesare Pavese) izlerini görmek için onların yaşadığı yerlere gidiş yolculuğunu kendi içsel yolcuğu ile birleştiriyor. Cesare Pavese’ye apayrı bir hayranlığı var ve kendine çok yakın hissediyor. Kitapta Pavese’den çokça alıntı da bulunmakta.Kitabın esas güzel yanı size de kendi iç yolculuğunuz için bir bilet vermesi.Toplum dediğimiz kitlenin farklılıklara tahammülü olmamakla birlikte bir de kendi çarkına girmeyenlere zavallı gözüyle bakması,insanların duygularını aktarma konusundaki bocalamalarının içerde yarattığı fırtınalar,yalnızlık-soyutlanma duygusunun darlık mı ferahlık mı verdiği ve hiçliğe varmak nasıldır gibi düşünceler zihninizde uçuşup duracak. Belli bir dönem psikiyatrik tedavi de gören Tezer Özlü’nün karanlık tarafa yakın bir duruşu olduğunu hissediyorsunuz ki Pavese’ye hayranlığı ve onun intiharının izini sürüp içselleştirmesi en büyük kanıtı. Ben bir anlamda kendisini Oğuz Atay’ın kadın versiyonuna benzettim ki o da bu yıl tanışıp da resmen aşk yaşadığım bir yazar
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.