Yakın zamanda okuduğum en gerçek hikâyeydi. Ağlaya ağlaya okudum. Gerçekliğine üzüle üzüle. Çünkü bir hikaye bu kadar gerçek bir dille yazılabilirdi. Herşeyini beğendim. Tastamamdı ve öyle de bitti. Dili bile karekteri verdi bize hissettirdi. Okumadım da dinledim sanki izledim uzun uzun oflarla. Her kadın Leyla işte biraz yaşadıklarıyla yaşattıklarıyla gördükleriyle... Yine hiç bir şey yapamayışıma sarıp sarıp ağladım. Herkes için hepimiz için ağladım.
Ben seni daha önce nasıl bulamamışım bilmem ama Eyvallah Seray başkan, çok iyiydi.
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.