Yarabbi hayat ne kadar güzel. Ama bizim gözümüz kör, kulağımız sağır. Ancak dara düştüğümüzde, paçamız sıkıştığında görüyoruz bu güzellikleri. Bu ne kadar nimet!
Aklıma Cengiz Aytmatov'un Elveda Gülsarı kitabındaki çok sevdiğim şu cümleleri getirdi bu alıntı:
" Hepimiz böyleyiz işte. Birbirimizden pek farkımız yok. Ancak ağır hastalandığımız ya da öldüğümüz zaman hatırlıyoruz birbirimizi. O yitirdiğimizin ne iyi, ne eşsiz bir insan olduğunu, ne büyük iyilikler yaptığını, ancak son demde anlıyoruz."
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.