Sebepler kutsallaştırılınca insanoğlu onları kaybetme korkusu yaşamaya başladı. Sebepperestlik hayatımıza böyle girdi. Hayatımızı endişelerin kuşatması, bunalımların artması böyle bir sürecin sonucu. İnsanın her şeyi kontrol etme isteği onu tevhidden uzaklaştırıyor. Kontrol edemediği şeylere karşı kendini aciz ve zavallı hisseden insanın kaygısı sürekli artıyor.