Kitabın son bölümüne gelene kadar inceleme yazmayı hiç düşünmedim. Çünkü Livaneli' nin ilk okuduğum Serenad kitabı kadar üzerimde etki uyandırmadığını düşünmüştüm. Ki başlarda zaten böyle oldu. Olay örgüsü biraz yavaş ilerledi, beni içine çekemedi çok fazla. Ama ileri bölümlerde hiç beklenmedik çok fazla olay oldu. Hele son bölümleri büyük bir şaşkınlıkla okudum.
Biraz konusundan bahsedeyim. Olaylar bir kadın cinayetiyle başlıyor. Öldürülen kadınla yakın bir arkadaş olan Ahmet Bey' in evine konuyu araştırmak için gazeteci bir kız geliyor. Olaylar ikisi arasındaki diyaloglarla gayet akıcı, başlarda biraz yavaş, ama sizi içine çeken bir üslupla anlatılıyor. Ahmet Bey aşırı derecede garip bir insan, mesela kimseye dokunamıyor. Aynı zamanda çok okuyan bir insan. Evi bir nevi kütüphane. Konuşmalarında sürekli kitaplardan yazarlardan örnekler veriyor. Ve aşk konusu üzerinde çok fazla duruyor. Aşkın çok fazla cinayetlere sebep olduğundan sıkça bahsediyor hatta Madame Bovary gibi romanlardan örnekler veriyor bu konuyla ilgili.
...
İleriki kısımlarda gazeteci kıza, kitaba ismini de veren kardeşinin hikayesini anlatmaya başlıyor. Sonra da alıyor götürüyor sizi. Biraz daha yazarsam sonunu yazarım diye korkuyorum :D
O yüzden incelemem bu kadar.
Okursanız pişman olmayacağınız bir kitap. (umarım öyle olur :))
Kitapla kalın, iyi okumalar..
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.