Puan vermedi·520 syf.··Beğendi
· Demek ki zaman zaman hepimizin yaşadığı o elde etmişliğin getirdiği can sıkıcı boşluk doğruymuş. Tek farkı bizim tatminlerimiz kısmen karşılandığından kendimize yeni bir arzu nesnesi bularak bir amaç edinebiliriz. Oysa Martin için durum tümden farklıydı. Çünkü o yaşama dair arzularını ve beklentilerini gerçekleştirmiş ve gerçekleştirmesi ile birlikte de hayata dair olan bağını tümden yitirmişti. Martin Eden ironik olduğu kadar buz gibi gerçekliğiyle karşımızda duran bu hakikati yüzümüze çarpmıyor mu?