Elimiz de imkanlar var iken değer ve kıymet olgusunu acaba ne kadar yerine getiriyoruz.
Yaşarken gördüğümüz,duyduğumuz güzelliklerin ne kadar farkındayız.
Salgın bir hastalık tüm benliği,yaşamı sarmış olarak nüksediyor.
Çaresizce insanların mücadelesini iliklerinize kadar hissediyorsunuz.
Kaçımız gözlerimizi kapatıp işlerimizi yapıp yapamadığımızı,görmeye açık olan güzellikleri görmeden hissedebiliyor...
"Körlük" ders niteliğinde bir izlenim bırakıyor.Bunu anlamak,anlayabilmek hele de şu zorlu süreçte bize düşüyor.
Rutin hayatlarına devam ederken ansızın gelen bir salgın beyaz bir karanlığa adım attırıyor,bundan sonrası ise binbir zorluk,çile...
En takdire şayan ise gözleri gördüğü hâlde eşini tek bırakmayarak onunla karantinaya giden doktorun eşi...
Görmeyenlerin,gözü,eli ayağı oldu...Gördüklerine,yaşadıklarına tahammül edemedi ama sabırla beyaz karanlığın,aydınlığına ulaşmaya hedef edindi.
Onca imkânsızlık arasında peki kötü niyetli,pislik insanların olması...
Açlığın kol gezdiği,gözlerin körmediği,ama bedensel açlığın en pis şekilde yaşandığı bir salgın ve karantina hali...
Salgın ve yaşanılanlar cidden çok acı ve üzücü lâkin bir lokma ekmek için beden karşılığı yapılan pazarlık ve kadınların onca acı arasında daha da beter acılar yaşaması içimi yaktı kavurdu...
Ders alabilene,anlayabilene gerçekten güzel bir yapıt...Yer yer uzatmalar olsa da bitti nihayetinde...
Şuan ülkemiz de ve tüm dünyada kol gezen Corona'dan bizler ders çıkardık mı hayır?
Önlem yok!
Sosyal mesefa yok!
Ve hala salgının farkına varmayan nice cahiller ile aynı havayı solumak en acısı...
Keyifli okumalar temenni etmek isterdim ama onca acının içinde keyif yok...
Ders alacaklara
Bazı şeylerin farķina varabileceklere ricam okuyun!!!
··
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.