Mustafa abim yine “ah! “ çektirdi bana.
insan nefsini yoklukta susturmak kolay asıl mesele varlık içinde kendini terbiye etmekte. Allahın verdiği de vermediği de imtihandır derler en çokta verdiğinde zorlanırız sınavı geçmekte. Hikayemizin karakteri de bu yolda uğraşıp didindikleri,davayı daha ileriye taşımaya çalışmak niyetiyle çıktıkları yolda sadece kendi nefislerini doyurdular yıllarca farkında olmadan..
Hep şunu merak etmişimdir Murat gibi vicdanı rahat uyuyanlar mı Asım bey gibi her istediğine sahip olanlar mı daha mutlu göçüyor dünyadan?
Tek solukta buruk bir tebessümle okunacak bir kitap
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.