Sevdiğiniz kişi sizi mi yoksa ona olan ilginizi mi seviyor?Hani o ilgi olsun da özne çok da mühim değil mi yoksa?Herkes kurduğu cümlelerin ciddiyetinde mi ki sizin her şeyinizden vazgeçmeniz umrunda olsun?Peki hayatınız aslı olmayan tek bir cümle yüzünden sarsılmışken siz de aynısını yaparak başka ruhları eziyor olabilir misiniz?4 yıl öncenin üstüne bir daha okuduğum tamburi Aziz Bey’in mağrurluk kutusunu açtığımızda karşımıza böylesi kırık dökük parçalar çıkıveriyor işte...Ayfer Tunç kitaplarında,gerçekliğin ağırlığı ve acımasızlığını bir kartopu misali sıkıştırıp kucağınıza koyuverir. Artık ondan sonrası size kalmış,ister sıkıca tut hisset,ister al fırlat ama çoğu zaman o kar topu çığa dönüşüp ezer.Tam kendine bir bahane bulup “ya tamam bak bu yüzden” diye ferahlamaya çalışırken bir başka acı gerçekle o teselliyi de alır elinden.Yalın ve dupduru bir anlatımla yapar tüm bunları,üstüne bir de farklı yazım atraksiyonları deneyerek.O yüzden pek çok severim