İnsanların duyguları olmasaydı..Edebiyat
Kitabı beğendim. Sonu benim beklemediğim bir şekilde bitti yani en azından ben tahmin etmemiştim. Aşk üzerine, duygular üzerine, insanlar, acılar, unutmak üzerine yazılan bir kitap. Okurken durup bir cümlenin altını çizip sonra düşündürecek tarzdan. Aşkın şeker yaptırdığını gördük, acının nelere sebep olduğunu, oldukça etkileyiciydi. Serenad'ı daha heyecanla okumuştum bu biraz daha durgun geçti yine de merak uyandırıyordu.
Spoiler içerebilir
Öncelikle adamın sonunda aslında ikiz kardeşinin olmayışı, hepsini kendisi yaşamış olması ve bunları travma yaşadığı için böyle olması çok etkileyici bir sondu ve cidden beni en çok bu tatmin etti. Ve ayrıca adamın cidden duygularının olmayışı bir hastalıktan dolayı olması. Kitap boyunca buna kesin diyememiştim yani hastalık olarak bakmamıştım sanki yaşamak istemediği için duygularını yaşamıyor gibiydi benim için ama bir hastalık oluşu - ki sonradan bu hastalığı araştırıp bilgi edinmeme de vesile oldu - etkileyiciydi. İnsanların duyguları olmadan yaşaması. Zaten insanı insan yapan duyguları değil midir? Ne kadar uğraşılsa da robotlarda olamayan şey duygu değil midir? Duygusuz yaşamak; şekersiz yapılan kek gibi. Eksik. Ve duyguları hissetmek, en içten, aşkı ; nefreti, heyecanı hissetmek. Bunlara sahip olduğumuz için gerçekten şükretmeliyiz. İnsanı insan yapan duygularıydı çünkü.
Beni de biraz uzun geçen sıkıntılı ruh halimden çıkaran bir kitap oldu. Aşk okumayalı uzun zaman olmuştu. Tavsiye ederim okumanızı. Naçizane yorumum bu kadar.. :)
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.