Dəyərli əsərləri və ədəbiyyata, xüsusilə roman janrına gətirdiyi misilsiz yeniliklər ilə 20-ci əsr Türkiyə ədəbiyyatında danılmaz bir məqam tutan Peyami Safa "Doqquzuncu cərrahiyyə palatası" əsərini özünün yaşadığı hadisələr əsasında qələmə almışdır. Bu baxımdan, avtobioqrafik məzmuna malik olan "Doqquzuncu cərrahiyyə palatası" romanı əsərdə adı keçməyən 15 yaşlı xəstə bir uşağın dili ilə nəql edilir. Bu xüsusdan xəbəri olmayanlar ilk vərəqləri oxuyarkən romanın yetkin, dünya görmüş, ən az 30-40 yaşlı bir şəxsin gözü ilə çatdırıldığını düşünə bilər. Bu ilk müşahidə, şəxsən mənim özümdə də əsərin ortalarına yaxın yerini küt bir heyrətə buraxdı.
Xəstə uşaq və Nüzhət arasındakı o məchul münasibəti daha da üzə çıxmasına və qığılcımlanmasına əsərdəki Ragıp bəy obrazı böyük təsir göstərir. Nüzhətin ailəsi öz qızlarının tibb təhsilini tamam etmiş Ragıp bəy ilə evlənməsinini uyğun görür. Bundan xəbər tutan xəstə uşaq düşüncələrə dalır və durumda məntiqi nöqtələr axtarmağa çalışır. O, hər nə qədər şəxsən Nüzhətə də bu evliliyə qarşı olmadığını bəyan etsə də, ikisi də bunun olmasını heç istəmir... Lakin onların arasındakı o məchul, dayaz münasibət, təbii ki, bu labüd nəticəyə mane ola bilmir. Əsərin sonlarında Nüzhət və Ragıp bəyin nigah mərasimi keçiriləcəyi xəbəri gəlir...
Yazının devamı: ceylanmumoglu.com/article/peyami-...
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.