·206 syf.····Okunma: 08 Eylül 2020 15:56 Sevgili Dost,
İlk defa bir kitap için uzun bir şeyler yazma gereksinimi duydum. Zevkler ve renkler tartışılmaz derler ama bence bu kitap için geçerli değil. Zira bu eseri beğenip baş ucu kitabı yapmış olanların iyi bir okur olduğundan şüphe ederim. Kitabın kimi kısımları intihar mektubuymuş gibi karamsar, yaşama sevincinden uzaktı. Bazen tamam şimdi iyi bir şeye değinecek dedim. Bu kısımlarda da kendi ifadelerine değil başkalarından yapmış olduğu alıntılara yer vermişti :) Yahu A. Ali Ural Bey hiç mi kendine has birkaç kelamın yok? Ha pardon "Sevgili Dost" vardı. Okurken bu hitâbı görmezden gelebilme yeteneğine eriştiğim için zaten kitabın sonunu getirebildim. Dini mevzuları, ayetleri kullanarak insanların zihnini sömürdüğünü düşünüyorum. Özellikle bu kısımlar beni dehşete düşürdü desem abartmış olmam. Mesela sayfa 86'da dart oynayanları eleştirip "Kalpler ALLAH'ı anmakla değil, ok saplamakla huzur buluyor şimdi." yazmış :) Bu nasıl cahil bir zihniyettir ki dart oynayanların maneviyatını sorgulayacak hakkı kendinde buldun! Diğer kitaplarını bilmem ama bir kitabın çoğu kesim tarafından takdir görmesi o eseri kusursuz yapmaya yetmez. Verdiğim 2 puan da kitaptaki alıntılar içindi. Bence okumadan ölmeniz gereken kitaplardan :) Ama illa gözümle görüp kendime işkence edeceğim diyorsanız Bursa'da yaşayan birine kitabı hediye edebilirim. En azından bir işe yaramış olur :)