Kitabı alırken içinden böyle bir masal çıkacağını hiç beklemiyordum açıkçası.
Kitap akıcı, karakterler anlaşılır, okunması keyifli.. Daha ne diyebilirim ki..
Romanlardaki büyülü gerçeklik akımını şimdi daha iyi anlıyorum sanırım. 'Yüzyıllık Yalnızlığı' şimdi okusam bende farklı duygular uyandıracağına eminim.
Şunu da eklemek istiyorum: "Eyy meksikalı yazarımız bir ara otur da 'Selvi Boylum Al Yazmalım' oku!"
Sevgi neydi?