Spinoza'nın Ethica'sından sonra en uzun sürede okuduğum kitaptır. Cioran, kitabı yazdığında duyduğu ilk eleştiri "siz farkında değilsiniz ama bu kitap gençlerin de eline geçebilir!" oldu.
Kitap okurken altını çizmeme veya kitaba not almama prensibimi yerle bir edendir. Bir sayfası bile bütün gün sizi bitkin bırakabilecek seviyededir. Varoluşun en büyük hediyelerinden birini dilediği zaman intihar etme özgürlüğü olduğunu düşünen bir karakterdir Cioran. Sıkıntılı olan bu kitabı okuyabilmek için de sıkıntılı bir dönemde olmak gerekiyor. Diğer türlü, Cioran öyle net ve öyle rahatsız edici bir şekilde dile getiriyor ki bu varoluş sıkıntısını, aşırı karanlık ve karamsar bulunabilir.
Her şeyin kötü olduğu yerde en kötüyü bilen bir mesih edasıyla bizlere hayata sırt çevirmenin, onu aşmanın mutluluğunu aşılar. Modern bir hipokrat gibi her saniye kaçmaya çalıştığımız öz benliğimizin en derinine girmemize olanak tanır.
Ayrıca, Cioran kendisini hayata bağlayan tek şeyin; istediği an intihar edip hayatına son verme ihtimali olduğunu yazdıktan sonra nasıl oldu da 84 yaşına kadar yaşadı sorusunu aklıma getiren kitap.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.