Knut Humsun, kitabında açlığı iliklerimize kadar hissettiren yazar.
Okurken kendimi kahramanın yerine koymaya korkuyordum. Bunun düşüncesi bile aslında beni tedirgin ediyordu. Kitabı okurken fark ettiğim ilk şey günlük hayatta elimizde bulunan şeylerin nasıl da lüks şeyler, yatacak yerin ve yiyecek yemeğin varsa dünyadaki insanların yarısından çok daha iyi bir hayata sahip olduğumdu.
Beni derinden etkileyen bu kitap insanın açlıkla mücadelesinin ne denli zor olabileceğini, bir lokma için onurunu ve gururunu bir kenara bırakan Andreas Tangen’in hayatı.Başkahramanımız bu sefalet içerisinde yazılarını yazmak için canını dişine takan son anına kadar gururunu korumaya çalışan bir yazar. Kitabı okurken Andreas’ın içinde bulunduğu anı o kadar hissediyorsunuz ki bazı bölümlerde “ nasıl olur da kimse bu insana yardım etmez” diye düşünmekten kendimi alamadım.
Knut Humsun kahramanın psikolojik durumunu o kadar iyi betimlemiş ki kitabı okurken Andreas’ı bir sokağın sonunda bankta görecekmiş gibi hissediyorsunuz.
Bana çok şey hissettiren bir kitap oldu.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.