Önceleri bir üçleme olan Yerdeniz serisine sonraları Tehanu ile açılım geldiğine çok sevinmiştim; çünkü En Uzak Sahil, her ne kadar çok güzel bir kitap olsa da Yerdeniz gibi bir efsaneyi bitirmek, ona nokta koymak için yeterli olmayan bir final kitabıydı. Böylece hayallerim bir an başıma yıkılsa da -önceleri üçlemeydi çünkü- sonradan yıkıldığı yerden alındı, yine Tenar'a uzanan ve beni benden alan bir başka kitapla devam etti.
Neden böyle diyorum? Bu kitap kötü olduğu için mi? Hayır, kesinlikle değil! Sadece bir önceki Atuan Mezarları'nın bizi çıkarttığı yere asla yetişemeyeceği için. Hatta öyle mükemmel bir anlatımla, o kadar muhteşem bir hikâye ile bezenmişti ki, En Uzak Sahil geldiğinde asla ve asla ondan iyi olamazdı. Yine de okurken Yerdeniz'de olduğumuz için çok ama çok mutluyduk, onun üzerinde yüzen o sandal ile arayışımızın sonuna ulaşmayı hiç ama hiç istemiyorduk.
İyi ki geldin Tehanu...
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.