Gece beni yaşıyor,ben geceyi.Zaman beni öğütüyordu,ben de zamanı... At başı girmiyorduk,biliyordum bu hakikati,ancak ardı sıra yürüdüğüm de söylenemezdi. Acısı içime oturan dünyanın zindanında yaşamak kolay değildi. Karanlıklar icinde olmak başlı başına bir dertti.Hasretlerimin nostaljisi âlem içeri âlemdi.
Sayfa 331
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.