Puan vermedi·516 syf.····Okunma: 30 Eylül 2020 01:56 Her zaman ki gibi bu bir inceleme değil. Sadece kitabın hissettirdiklerini yazacam. Bu gece vakti çok daha iyi anladım ki ben hep biri için okuyormuşum. Ne okuduysam onu düşündüm hep. Bunu da okumayacak çünkü çoktan bitmişti bana karşı olan hisleri. Çok uzun sürede okudum bu kitabı çünkü bu kitaba başladığımda çok sevdiğim o insan yanımda değildi kendimi gurbette hissediyordum. Kemal Füsun’u kaybettikten sonra onu nasıl aradıysa, bulunca da onun eşyalarını nasıl gizli gizli alıp topluyorduysa, ben de her gün okula gidip birlikte yaşadığımız yerde dolaşıyor, birlikte diktiğimiz ağaçlara bakıp dokunuyordum, o bunları okumayacak ama kaç defa onun kapı koluna dokundum sırf o dokunmuştu diye acaba biliyor mu işte bu yüzden bu kitap bende çok farklı bir yer edindi. Çoğu yerde ben Kemal’dim resmen. Bu yüzden kimseyi çok sevmeyin arkadaşlar.
Çünkü ben onun gezdiği yerlerde gezip onun dokunduğu şeylere dokununca huzur bulurdum.
Tekrar söylüyorum çok sevmeyin dünya ve insanlar çok acımasız maalesef...