Puan vermedi·256 syf.··Beğendi
···Okunma: 19 Kasım 2020 10:03 Kitabi okumaya baslamadan once klasik kişisel gelisim kitaplarinda oldugu gibi bi tarzi oldugunu düşünüyordum. Kitap karsilikli dialog seklinde surekli ilerliyor. Ancak anlatimin surekli akiciligi dilinin yalın olusu örneklerin kisa tutulmus olmasi kitabin bende biraktigi olumlu yonlerinden sadece birkaci. En cok ilgimi çeken bir insanin çocukluk yillarinin yillar sonra kendi unutsa bile aslında onu hic mi hic terketmedigi.. Bazı duygular gecer ozaman yasanir biter gecmis gecmiste kalir deriz cogu zaman. Ama bu kitap bu soylenilenlerin tam aksine o yillarda biriktirip heybemize attigimiz ne varsa yanimizda onu ölünceye kadar götürmüş oldugumuzu anlatıyor. Ruhumuzdaki butun karmasayi yaptırmaya çalıştığı egzersizlerle aydinlatmayi amacliyor. Bilinç altimizin turlu oyunlarini da anlatmayi ihmal etmiyor yazar. Icimizdeki cocuk hep bizim kac yasinda olursak olalim ama iyi bir ebeveyn olmamiz hayat boyu gerekiyor.