Bazen beynim...
Bazen bir yazıyı okuyorum, okuyorum ve tekrar okuyorum ama hiç bir şey anlamıyorum. Sanki beynim "ben çalışmıyorum ne halin varsa gör😏" der gibi . Yani o kadar anlamıyorum ki bir başkasına okutuyorum burada ne demek istemiş diye 🤦🏻♀️
Reklam
Kitap okumak konusunda bir şey fark ettim." Demiştim ondan bahsedeceğim. 💁🏼♀️
Ben Türk edebiyatı okurken zorlanıyorum ne zaman bir Türk yazardan kitap okumaya başlasam tüm ay o kitabı okuyorum.
Sevmiyorum, bunalıyorum gibi düşünülsün istemem çünkü bunun sebebini de buldum. Konu akışlarında kendimi buluyorum, ailemi buluyorum, çevremi, toplumu buluyorum ve bir yerden sonra kitaptan kopup farklı düşüncelere dalıyorum. Bazen tek bir cümle bile kitaba ara vermeme sebep olabiliyor.
Bizim kültümüzden olduğu için daha çok biz hissettiriyor sanırım.
Bir örnek vermek istiyorum en son "Şermin Yaşar - Altı Harfli Bir Tatlı" kitabını okudum ne kadar güzel, ne kadar akıcı bir kitaptı ama ben 20 gün gibi bir sürede bitirdim bazen bölüm aralarında bile bıraktım okumayı devamını getirmek ağır geldi.
Aşık mı oldum aç bu kitabı okuyorum Çok mu mutluyum açıp bu kitabı okuyorum çok mu mutsuzum açıp bu kitabı okuyorum acıktım mı açıp bu kitabı okuyorum uzun bir yolculuğa mı çıkacağım açıp bu kitabı okuyorum her yerden aylin ablanın omzuna yaslanıp onu dinleyesim onu okuyasım geliyor su gibi bir kitap Storytel‘de de denemiş ve çok beğenmiştim tavsiye ediyorum
Sanat hep bir amaç için mi olmalı
Niçin kitap okuyorum sorusunun cevabını düşündürttü bana kitap.Bazen bu kitaptaki gibi şaşırmak,ürpermek,iğrenmek,merak etmek,arafta kalmak,bu kadar da olmaz ki demek,yazarın yaratıcı zihninin,yaratma becerisinin önünde eğilmek ve daha fazlası...Yazarın Kurtarma Mesafesi kitabını daha önce okumuştum.Orada da benzer hisler yaşadım.Beni dünyadan koparabildi,gündelik dertlerimi unuttum okurken.Yazar ,kitabımı okurken başka füşüncelere dalmama izin vermedi.Yularımı sıkı tuttuDaha ne isterim.
Reklam
Reklam