Daha önceden Ahmet Ümit'in 3 kitabını okumuş olmama rağmen polisiye kitaplarına bir türlü denk gelememiştim. Daha doğrusu popüler olan kitaplarını sona saklamıştım da diyebilirim. Ufaktan polisiye romanlarına girmek için aldım bu kitabı elime. İlk 70-80 sayfasını okuduktan sonra kitabı bırakmaya karar verdim. O kadar durağan, o kadar sıkıcıydı ki anlatamam. Bırakmaya karar verdikten sonra kitaba şöyle bir baktım ve kitap yarım bırakılacak bir nimet değil dedim ve okumaya devam ettim. İlerleyen sayfalarda kitap kendisine doğru çekmeye başladı beni. Kitabı bitirdiğimde iyi ki devam etmişi dedim kendi kendime. Üst düzey bir polisiye roman olduğunu söylememekle birlikte orta seviyenin de altında olduğunu söyleyebilirim. Ama nedense kitap kendini bana sevdirdi. İlk 100 sayfayı okuyabilirseniz okunabilecek bir kitap. İçerikten söz edip spoiler vermek istemiyorum. Söyleyeceğim tek şey Kitaplar en iyi dostlardır.. Keyifli okumalar..
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.