Yazmamayı tercih ederdimEdebiyat
Bir öykü düşünün ki bir çırpıda tuvalete bile gitmeden tek çırpıda okunabilecek kadar akıcı ve sürükleyici. İşte Katip Bartleby'ın öyküsü böyle bir öykü.
Modern hayatın ve modern hayatta icra edilmek zorunda kaldığımız mesleklerin insan psikolojisi üzerindeki etkisini daha iyi ve derinlikli bir şekilde anlatan başka bir öykü okumamıştım şu ana dek. Okuduğum onca anti-kapitalist sosyoloji, felsefe ve ekonomi politik kitabında böyle bir vuruculuğu asla bulamadım.
Kendi alanının bilimsel/kuramsal kitaplarında çeşitli teorilerin ve hipotezlerin arkasına yaslanıp bazı savları öne sürmek kolaydır. Fakat edebiyata ve bir insan hikayesini anlatmaya gelince işler değişir. Herman Melville içinse pek değişmişe benzemiyor.
Basitlik ve yalınlık asla aynı şey değildir. Öykü başlarda size basit görünebilir; ama aslında yalın. Kafanızı çok fazla karıştırıp sizi ağdalı sözcüklerin içerisinde boğmuyor. Öyle sürükleyici ve akıcı bir üslup var ki sizi Wall Street'e o ofisin içerisine çekip sanki olaylara şahit kılıyor. Üstelik bunu sizi kimseyle özdeşleştirmeden yapıyor. Çünkü bu anlatının bir kahramanı da yok.
Katip'in hikayesi modern hayattaki herkesin hikayesi gibi görünmese de çoğumuzun yani "ezilenlerin" hikayesi.
Ve ezilenlerin psikolojisi asla düzgün değildir.
Bu incelemeyi yazmamayı tercih ederdim...
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.