Deseler ki bana yazarlardan 2'si çok yakın arkadaşın olacak birini seç. Bunlardan biri göğsünde gerçek bir rus yüreği taşıdığını iddia eden pek saygıdeğer, şahsına münhasır ve kaba tabirle kafa adam olan Gogol olurdu. Bir Delinin Hatıra Defteri - Palto - Burun ile başlayan arkadaşlığımız son kitabi olan Ölü Canlar 'a kadar ilerledi. Gogol'u bilirsiniz ya da bilmezsiniz. Kendisi esprili bir dille eleştirisini yapar düşüncesini ortaya koyar. Kasvetli Rus havasını dağıtır ve size günlük güneşlik bir ortam sunar. Zevk alırsınız okurken. Bu eserinde de okuyucu ile direkt iletişim kurmayı, okuyucunun zihnini okumayı ve okuyucu ile konuşmayı seçmiş.
Eser, 2. Kısma geldiğinde sizi sarsabilir. Birinci kısımdan çok daha iyi olduğundan değil ikinci kısmın öncesindeki açıklamadan kaynaklı. Bu açıklamada Gogol 'un manik depresif psikoz hastalığına sahip olduğu, dönemin yetersiz tedavi yöntemlerine ve inanç bağnazlığına maruz kaldığına dair bilgiye ve kitabın ikinci kısmını atak geçirdiği sırada yaktığı bilgisine ulaşıyorsunuz. Elbette bu bilgiyi daha önce biliyordum ama kitabın içine girip de karakterleri tanıdıktan sonra aslında beni daha fazla etkiledi bu bilgi diyebilirim. Delilik onda bir dâhilik halini almış ve müthiş yazılar bırakmış geride.
Selam olsun sana Nikolay.