Bu kitabı birkaç yıl önce okuduğumda aslında akıcı bir dili olduğunu ve neden daha önce okumadığımı düşünmüştüm. Şimdi de birkaç saatte okudum zaten. Üstelik Dostoyevski'nin okuduğum üçüncü kitabı olmasına rağmen her birinde ayrı bir üslup kullandığını gördüm.
Yeraltından Notlar iki bölümden oluşuyor. İlk bölümde orta yaşlarda bir adamın kendine, dünyaya bakışını, iç dünyasını anlatırken bunun karamsarlık değil kabulleniş olduğunu, kendini soyutlarken somut olanı, gerçeği ya da yalanı, doğruyu ya da yanlışı daha iyi anladığını okuyoruz.
İkinci bölümse bu orta yaşlı adamın gençliğinden birkaç gününü anlatıyor. Bu birkaç gün içinde yaşadıkları, düşündükleri, hissettikleri, dengesizlikleri ilk bölümde anlattıklarının örneğini oluşturuyor. Bazen bu kadar da fevri olmasına gerek yokmuş ki diye düşündüğüm oldu okurken. O kadar gelgitli, o kadar öfkeli bir adamın ruh halini, yaşadıklarını anlatırken okuduğu kitaplardan verdiği örnekleri de okuyoruz Yeraltından Notlar'da.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.