Önsözde Dostoyevskinin "Hepimiz Gogol'un Palto'sundan çıktık" sözünden bahsediliyor. Akakiy Akakiyeviç'in paltosu bu. Sıradan bir memur olan, kendi halinde bırakılmayı isteyen ama bunu bile dile getirmekten çekinen Akakiy'in paltosu. Yama yaptırmaktan yıpranan eski paltosunun yerine almak istediği, zar zor parasını biriktirip alabildiği bu palto yatağına yatıp ona sahip olunca çok sevineceğini düşünerek gülümseyerek uyuduğu palto.
Gogol yoksul bir insan üzerinden ancak çabalayarak elde edilen şeylerin değerinin bilindiğini anlatmış. Yoksulluğun insana bir paltoyu bile isterken bunu hak edip etmediğini düşündürdüğünden, almak için nelerden vazgeçmesi gerektiğinden, (ki bazıları da başka bir kıyafet ya da yenmeyen akşam yemeği gibi şeyler) bahsediyor. Yani öyle bir palto almaya çalışılan bir hikaye değil sadece. Derininde başka şeyler olan uzun bir öykü Palto.
Okuduktan sonra neyi bu kadar tutkuyla istedim ki diye düşündüm. Bir eşya bile bu kadar tutkuyla istenebilir mi dedim. Acaba böyle tutkularımın olmaması elde edip kaybedersem korkusu mu, kaybedince üzülürüm endişesi mi? Hepimiz o paltodan çıkmadık bence, ama hepimizin arayıp bulmak istediği, bulunca kaybetmek istemediği paltosu var.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.