Melankolik, hüzünlü bir öykü. Onun adı kırmızı. Herkes kadar payına düşeni, belki biraz da fazlasını yaşamış.. Tozpembe düşleri, hayatın acımasızlığına çarpıp yok olmuş.. “Herşey dönüyor ve kendi etrafındaki tüm masumiyeti yok ediyor. Cehennemi sevmekten başka elimde insanca kalan ne var ki” “Yanlış bu sözcükler. Yanlış bu dokunuşlar. Yanlış bu anlaşılma isteği..”
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.